10 Temmuz 2011 Pazar

Eylül ayından beri yanından geçerken her gördüğümde akvaryumuna bakıp ‘aa bunlar ölmemiş hala, maşallah’ diye diye sevindiğim 2 tane balığım var…


Tam neredeyse 10 ay oldu oley diye sevinirken, bugün baktığımda balıkcanlarımdan bi’ tanesinin yan dönüp yüzdüğünü fark ettim. Karnı filan şişmiş böyle hep, içim acıdı resmen. Önceki deneyimlerime dayanarak bunun, öleceğinin işareti olduğunu az çok tahmin edebiliyorum..
Zaten ben hiçbir zaman hayvanlar konusunda şanslı olmadım ki lan.. İlkokul 2ye giderken Orhanbabam bana bi’ tane kuş hediye etmişti. Böyle bembeyaz çok güzeldi, ben tam da yaz tatili için İstanbul’dan gittiğimde ölmüştü ben yokken..
Aradan 2 sene geçti, bi’ bayramda yazlığa gitmiştik. Annemle beraber bir kuzu alıp gelmişti yine Orhanbabam eve.. Kuzu oldu adı. Kışın soğukta hastalanmıştı sanırım, burnu akıp duruyordu elimde mendil tüm gün peşinden dolaşıp burnunu siliyordum. Enteresan bi’ şekilde seviyordu Kuzu’m beni. Ben ne kadar onun peşindeysem, o da benim peşimdeydi. En sonunda, tatil bitip eve dönerken, yazın geri almak üzerine bi’ komşuya emanet ettik Kuzu’yu. 3 hafta sonra emanet ettiğimiz kadın bizi aradı, kaçtı gitti dedi. Sonradan, seneler sonra öğrendik ki kesip yemiş onu !!
Zaman geçt, 5. sınıfa giderken bir vakit su kaplumbağası aldık Orhanbabamla.. 2 tanelerdi, yarıştırıp eğlene eğlene gün geçiriyorduk derken baktım ki kaplumbağalarım hareketsizleşti. Ben de öldüler sanıp poşete sarıp çöpe atmıştım, meğerse kış uykusuna yatarlarmış.!
Bu arada, tüm bunlar olurken 6. sınıfın yazına dek her sene bir sürü civciv aldık kuzenimle. Hepsi öldü onların da. Köpek filan kaptı. Hatta 2 tanesi vardı hatırlıyorum geceleri üşümesinler diye mermerden ev yapmıştım ben onlara. Ev başlarına yıkılınca bi’ tanesi altında kalıp ölmüştü. Öbürü de bacağndan sakatlanınca, ben tutup musluğa bağlamıştım. Sabah uyanınca, civcik yoktu yerinde, köpek gelince kaçamamış !
Demiştim size. Pek şanslı değilim bu konuda. Hepsinin ardından ayrı ayrı üzüldüm çünkü ve pek yanaşmadım eve almaya artık. Hep öleceklerinden korktum. Geçen yıl, bunu kırarım belki diye umut edip 2 tane balık almıştım tekrardan. ‘Balıkçık’tı birinin adı, beni görünce hop diye suyun üzerine bilem zıplamıştı, derken bi’ sabah o da öldü..
Şimdi.. Başımı kaldırıp yan yüzen balık’ıma bakıyorum.. Giden tüüm hepsi gözümde canlanıyor. İçimi acaip bi hüzün kaplıyor. Sen de ölme bari balıkım. Olmaz mı?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder