Biraz alakasız bi insanım. Ama biraz, çok değil..

Yani.

Adamın naber sorusuna çat diye ‘hımlama hımlama hindistan’ dememeliydim bence. Demeseymişim iyi olurdu çünkü hala cevap vermedi, korkutmuş olabilirim o adamı. Şeyden oldu ama o ya, internette filan o kadar fazla görünce merak ettim şarkıyı, bakayım bir dedim. Sonra o heyecanla gaza gelip öyle demiş bulundum.

Bazen ama, biraz alakasız olmaya devam ediyorum. Eve yeni gelen birisine durduk yere ‘ee aleyküm selaamlar’ diyorum. Metrobüsün merdivenlerinde sevgilisiyle sevişe sevişe giderken çok yer kaplayan insanlara omuz atıyorum. 1 metre 50 santim boyun var, sen omuz atsan ne olur dirseğine çarpar demeyin. Atıyorum! Yine metrobüste bana yol vermeyen, dengemi kaybetmeme sebep olan insanların elini çimdikleme, ittirme gibi eğilimlerim oluyor. Bence alakasızlıktan değil de o, kesin İstanbul toplu taşımasında katil olurum ben, ondan hep..

Bazen de yolda yürürken sokağın ortasında takla ata ata ilerleyesim geliyor söylemişken tam söyleyeyim bari.. Ya, mesela düz takla atarım da geriye doğru ters takla atamıyorum sorun o biraz.. Denizde de tersi oluyor. Ters takla atıyorum ama düz takla atamıyorum.

Resmen kendi içimde çelişip, sonradan kendimi tamamlıyorum. İşte böyle de bir insanım ben. Çok mübarek. O değil de adam hala cevap yazmadı lan. Bunu da korkutup kaçırdım iyi mi.!

Bu da gol değilmiş genşler, yanlış alarm.!